زمینِ برگ‌ها

آدم‌ها با رفتنِ خودشان نمی‌میرند؛ وقتی می‌میرند که دیگر کسی یادشان نباشد.

این یک جمله‌ی آزمایشی است
با یک شکستِ خط برای شعر

جمله‌ی ویرایش‌شده توسطِ مدیر

امروز مامان مرد. شاید هم دیروز، نمی‌دانم.

یک روز صبح گرگور زامزا از خوابی آشفته پرید.

فرار کن، پیدین. چون اگر بگیرمت، مطمئن باش تیرم خطا نمیره.

حرفی که از ته یه قلب شکسته بیرون میاد

گریه نکن خواهرم، در خانه‌ات درختی خواهد رویید و درخت‌هایی در شهرت.

پایانِ کتاب

در زندگی زخم‌هایی هست که مثلِ خوره

روح را آهسته در انزوا می‌خورد و می‌تراشد